Dywizje Pancerne - zarys historii

 

Powrót do spisu

 

Strona główna

1 Dywizja Pancerna
  Powstała w październiku 1935 roku w Waimarze. W oficjalnej nomenklaturze niemieckiej nosiła nazwę Panzer Brigade 1. W jej skład wchodziły 1 i 2 Panzer Regiment (każdy złożony z dwóch batalionów), 1 Brygada Zmotoryzowana, utworzona z dwóch batalionów oraz 1 Batalion Motocyklowy, Aufklärung 4 (4 Kompania Rozpoznawcza), Artillerie Regiment 73 (73 Dywizja Artylerii) oraz Nachrichten Abteilung 73 (73 Kompania Łączności).
1 DP walczyła w Polsce podczas kampanii 1939 roku, a także we Flandrii w maju i czerwcu 1940 roku. Po zakończeniu działań na froncie zachodnim w 1940 r. w październiku ze składu 1 DP wydzielono 2 Regiment Pancerny i sformowano z niego nową 16 DP (patrz 16 Dywizja Pancerna).
Podczas operacji "Barbarossa" w czerwcu 1941 r. dywizja operuje na terenie Grupy Armii Środek. Na froncie sowieckim 1 DP pozostaje aż do końca 1942 roku. Na wskutek strat poniesionych na froncie OKW przerzuca 1 DP, na początku 1943 roku, do Francji, a następnie do Grecji (od czerwca do sierpnia 1943 roku). W listopadzie 1943 1 DP powraca na front wschodni (północna Ukraina), bierze udział w niemieckiej kontrofensywie pod Kijowem. We wrześniu 1944 roku zostaje przerzucona przez Karpaty, na front południowy i bierze udział w walkach na Węgrzech (Debreczyn), kontratakuje w grudniu 1944 w Transylwanii (Siedmiogród). Do zakończenia wojny prowadzi działania zbrojne na Węgrzech i we wsch. Austrii.
    Jednostki tworzące 1 DPanc w 1945 roku:
Panzer Aufklärung Abteilung 1
        Panzer Regiment 1 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 1 (dwa bataliony)
        Panzergrenadier Regiment 113 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 73 (trzy bataliony)
        Heeres Flak Abteilung 299
        Panzerjaeger Abteilung 37
Nachrichten Abteilung 37
        Panzer Pioniere Batallion 37

 

2 Dywizja Pancerna
  Została sformowana w październiku 1935 roku w Würzburgu, pod nazwą Panzer Brigade 2. Tworzyło ją: 3 i 4 Panzer Regiment (każdy po dwa bataliony), 2 Brygada Zmotoryzowana (dwa bataliony oraz 2 Batalion Motocyklowy), Aufklärung Abteilung 5 (5 Kompania Rozpoznawcza), Artillerie Regiment 74 (dwa bataliony). 
Po zajęciu Austrii w 1938 roku, 2 DP została przeniesiona do Wiednia, w 1939 roku wzięła udział w ataku na Polskę, w 1940 roku podczas walk we Francji walczyła wraz z 1 DP we Flandrii. W sierpniu 1940 roku przeniesiona została do Niemiec, gdzie z 4 Regimentu Pancernego utworzono 13 Dywizję Pancerną. Od września 1940 roku do lutego 1941 roku stacjonuje w okupowanej Polsce. Następnie zostaje wydzielona do sił niemieckich mających walczyć na Bałkanach. Po zakończeniu kampanii greckiej zostaje przeniesiona do Francji. W czasie ataku na Związek Radziecki znajduje się w Grupie Armii Środek i atakuje na kierunku Moskwy. W dyspozycji G.A.Środek pozostaje aż do 1943 roku, bierze udział w bitwach pod Smoleńskiem, Orłem i Kijowem. W styczniu 1944 roku zostaje przeniesiona do Amies, we Francji, w celu przeformowania. Walczy następnie w Normandii od czerwca 1944 aż do grudnia 1944 roku, kiedy to bierze udział w kontrataku niemieckim poprzez Ardeny. Rozbita, koncentruje się ponownie pod Plauen, gdzie zastaje ją koniec wojny.
          Skład 2 DPanc w 1945 roku: 
Panzer Aufklärung Abteilung 2
        Panzer Regiment 3 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 2 (dwa bataliony)
        Panzergrenadier Regiment 304 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 74 (trzy bataliony)
        Heeres Flak Abteilung 273
Panzerjaeger Abteilung 38
        Nachrichten Abteilung 38
Panzer Pioniere Batallion 38

 

3 Dywizja Pancerna
   Została założona w Berlinie w 1935 roku pod nazwą Panzer Brigade 3 "Berlin". Tworzyło ją: 5 regiment Pancerny "Wünsdorf", 6 Regiment Pancerny "Neuruppin", każdy w składzie dwóch batalionów,  a także 3 Zmotoryzowana Brygada "Eberswalde", w składzie której znajdował się 3 Btalion Motocyklowy "Freiewalde". Poza tymi jednostkami w 3 DP były Aufklärung Abteilung 3, Artillerie Regiment 75 "Eberswalde" (dwa bataliony). 
3 DPanc rozpoczęła swój szlak bojowy w Polsce, walczyła we Francji w maju i czerwcu 1940 roku (Flandria). Po zakończeniu działań we Francji powraca do Niemiec, gdzie z 5 Regimentu Pancernego formowana jest 5 Lekka Dywizja Zmotoryzowana, późniejsza 21 Dywizja Pancerna.
3 DPanc od samego początku walczy w Rosji, w lutym 1942 roku, walczy w G.A.Środek, zostaje przeniesiona na front południowy, w  lecie 1943 roku toczy ciężkie boje w okolicy Charkowa, we  wrześniu nad Dnieprem. W 1944 roku dywizja nadal walczy na wschodzie, w Polsce i na Ukrainie. W styczniu 1944 roku zostaje przerzucona na Węgry, tam toczy zacięte boje aż do kwietnia 1944 roku, zdziesiątkowana i rozbita zostaje odesłana do Austrii, gdzie zostaje rozbrojona w maju przez wojska amerykańskie.
Skład 3 DPanc w 1945 roku:
        Panzer Aufklärung Abteilung 3
Panzer Regiment 6 (dwa bataliony)
        Panzergrenadier Regiment 3 (dwa  bataliony)
Panzergrenadier Regiment 394 (dwa  bataliony)
        Artillerie Regiment 75 (trzy bataliony)
Heeres Flak Ateilung
        Panzerjaeger Abteilung 39
Nachrichten Abteilung 39
        Panzer Pioniere Batalion 39
4 Dywizja Pancerna
      Została sformowana w 1938 roku w Würzburgu pod nazwą Panzer Brigade 7. W jej skład wchodziły: 35 i 36 
Regimenty Pancerne (każdy w składzie dwóch batalionów), 4 Brygada zmotoryzowana złożona z 12 i 33 Regimentów 
(po dwa bataliony każdy) oraz 4 Batalion Motocyklowego, Aufklärung Abteilung 7, Artillerie Regiment 103.
      4 DPanc walczyła, tak jak 1, 2 i 3 w Polsce we wrześniu 1939, a także jak one we Flandrii w 1940 roku.
W październiku 1940 r. wydzielono 36 Regiment Pancerny w celu sformowania nowej 14 Dywizji Pancernej.
W czerwcu 1941 walczy na froncie sowieckim (Gr. A. "Środek"). W lipcu 1943 podczas ofensywy pod Kurskiem 
(operacja "Cytadela") walczy na północnym skrzydle  wojsk niemieckich. Po klęsce pod Kurskiem 4 DPanc walczy pod Chomlem. W lecie 1944 zostaje przerzucona na Łotwę, po serii klęsk resztki 4DPanc zostają przerzucone do środkowych Niemiec, tam zostaje rozbrojona przez Amerykanów.
          Skład 4DPanc w 1945
          Panzer Aufklärung Abteilung 4
          Panzer Regiment 35(dwa bataliony)
          Panzergrenadier Regiment 12(dwa bataliony)
          Panzergrenadier Regiment  33 (dwa bataliony)
          Artillerie Regiment 103 (dwa bataliony)
          Heeres Flak Abteilung 290 
          Panzer jaeger Abteilung 
          Nachrichten Abteilung 79
          Panzer Pioniere Batallin 79

 

5 Dywizja Pancerna

Powstała w listopadzie 1938 w Oppeln pod nazwą Panzer Brigade 8. Tworzyły ją: Panzer Regiment 15 i 8(po dwa bataliony) oraz Panzergrenadier Brigade 5 (Panzergrenadier Regiment 13 i 14 oraz Motorrad Batallion 5), Aufklarung Abteilung 8, Artillerie Regiment 116 (dwa bataliony), Panzer Abwehr Abteilung 53 (od marca 1940 Panzerjaeger Abteilung 53), Nachrichten Abteilung 77 i Panzer Pioniere Batallion 89. Szlak bojowy dywizja rozpoczęła we wrześniu 1939 w Polsce. W maju i czerwcu 1940 prowadziła walki we Flandrii. Po zakończeniu walk w październiku 1940 z 15 Panzer Regiment utworzono 11 DPanc. Na wiosnę 1941 5 DPanc bierze udział w kampanii bałkańskiej, atakuje Nisz w Jugosławii poprzez terytorium Bułgarii, a następnie bierze udział w walkach na terenie Grecji. W czerwcu 1941 zostaje oddana do dyspozycji GA "Środek", walczy pod Moskwą oraz koło Rżewa. W czasie operacji "Cytadela" prowadzi walki pod Orłem, w toku których ponosi olbrzymie straty w ludziach i sprzęcie. Na wiosnę 1944 walczy na zachód od Dniepru, na skutek znacznych strat zostaje wycofana na Łotwę i Kurlandy. Na początku sowieckiej ofensywy w styczniu 1945 cofa się przez Prusy na Pomorze, zostaje zniszczona na północ od Gdańska, część oddziałów ewakuuje się, a część walczy na Helu.

Skład 5 DPanc w 1945

Panzer Aufklarung Abteilung 5
Panzer Regiment 31 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 13 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 14 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 116 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 228
Panzerjaeger Abteilung 53
Nachrichten Abteilung 77
Panzer Pioniere Batallion 89

 


    Została sformowana w październiku 1938 w Wuooertal z oddziałów tworzących 1 Lekką Dywizję. Były to : Panzer Regiment 11 (dwa bataliony) oraz Panzer Abteilung 65. Dołączono do tych jednostek Panzergrenadier Brigade 6 (trzy bataliony oraz Motorrad Batallion 6), Aufklarung Abteilung 57, Artilerie Regiment 76 (dwa bataliony), Panzer Abwehr Abteilung 41 (od marca 1940 Panzerjaeger Abteilung 41) oraz Nachrichten Abteilung 82 i Panzer Pioniere Batallion 57. Szlak bojowy 6 DPancc rozpoczęła we Flandrii w maju 1940. PO zakończeniu kampanii przeniesiono ją na szkolenie do Prus Wschodnich. W czerwcu 1941 walczyła na kierunku północnym, w okolicach Leningradu. Poniosła tak wielkie straty, iż w niektórych kompaniach nie posiadano żadnego czołgu czy wozu pancernego. W maju 1942 wycofano oddziały 6 DPanc do Francji w celu uzupełnienia załóg. W grudniu 1942 ponownie zostaje skierowana na front sowiecki, tym razem na front południowy i wschodni. W składzie 4 Armii Pancernej działa na froncie stalingradzkim. Bierze udział w walkach pod Charkowem, w lipcu 1943 atakuje Biełgorod w ramach operacji "Cytadela". W styczniu 1944 zostaje skierowana do obrony Budapesztu, wycofuje się z Węgier i w marcu 1945 znajduje się w Austrii. Część 6 DPanc poddaje się Rosjanom w Brnie, na terenie Czechosłowacji.

Skład 6 DPanc w 1945 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 6
Panzer Regiment 11 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 4 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 114 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 76 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 298
Panzerjaeger Abteilung 41
Nachrichten Abteilung 382
Panzer Pioniere Batallion 57

 

7 Dywizja Pancerna

      Została sformowana w październiku 1939 tuż po zakończeniu kampanii w Polsce. W jej skład wchodziły trzy bataliony czołgów, dwa tworzyły Panzer Regiment 25 i Panzer Abteilung 66, Panzergrenadier Brigade 7 (Panzergrenadier Regiment 6 i 7 po dwa bataliony każdy oraz Motorrad Batallion 7), Aufklarung Abteilung 42, Artillerie Regiment 78, Panzer Abwehr Abteilung (od marca 1940 Panzerjaeger Abteilung 42) oraz Nachrichten Abteilung 83i Panzer Pionieren Batallion 58. Swój szlak bojowy 7 DPanc rozpoczęła we Francji w maju 1940. W lutym 1941 została przeniesiona do Niemiec, w czerwcu walczyła w składzie GA "Środek". Na froncie wschodnim walczyła aż do lipca 1942, kiedy to została odesłana do Francji w celu uzupełnienia strat. Tutaj wzięła udział w zajęciu nieokupowanej części Francji. W grudniu 1942 odesłano ją na front wschodni, walczyła pod Biełgorodem, a także pod Chrakowem w sierpniu 1943. W drugiej połowie 1944 przerzucono 7 DPanc do Kurlandii, na skutek dużych strat ewakuowano ją do Niemiec. Została rozbrojona przez Brytyjczyków w maju 1945, niedaleko Schwerina.

Skład 7 DPanc w 1945 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 7
Panzer Regiment 25 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 6 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 7 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 78 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 296
Panzerjaeger Abteilung 42
Nachrichten Abteilung 83
Panzer Pioniere Batallion 58

 


    Została sformowana w październiku 1939 z Dywizji Lekkiej. W jej skład wchodziły trzy bataliony czołgów, Panzer regiment 10 (dwa bataliony) i Panzer Abteilung 67, a także Panzergrenadiere Brigade 8 (Panzergrenadier Regiment 8 z trzema batalionami i Motorrad Batallion 8), Aufklarung Abteilung 59, Artillerie Regiment 80 (dwa bataliony Panzer Abwehr Abteilung 43 (od marca 1940 Panzerjaeger Abteilung 43) oraz Nachrichten Abteilung 84 i Panzer Pionieren batallion 59. Wojnę rozpoczęła od walk we Francji na przełomie maja i czerwca. W kwietniu 1941 walczyła w Jugosławii (atakowała Zagrzeb). W 1942 w Rosji walczy na północy, operuje pod Leningradem. Od marca do listopada 1942 walczy pod Homlem. Bierze udział w niemieckiej kontrofensywie pod Kurskiem w 1943. W październiku 1943 tegoż roku walczy pod Kijowem. Na froncie wschodnim pozostaje aż do września 1944, kiedy to zostaje przerzucona na Węgry c celu obrony Budapesztu. Po wycofaniu się z Węgier w maju 1945 zostaje rozbrojona przez Rosjan pod Brnem w Czechach.


Skład 8 DPanc w 1945 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 8
Panzer Regiment 10 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 8 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 28 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 80 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 286
Panzerjaeger Abteilung 42
Nachrichten Abteilung 84
Panzer Pioniere Batallion 59

 


   Została sformowana z 4 Lekkiej Dywizji w styczniu 1940. Tworzyły ją: Panzer Regiment 33 (dwa bataliony), Panzergrenadier Brigade 9 (Panzergrenadier Regiment 10 i 11 oraz Motorrad Batallion 59), Aufklarung Abteilung 9, Artillerie Regiment 102 ($ bataliony), Panzer Abwehr Abteilung 50 (od marca Panzerjaeger Abteilung 50), Nachrichten Abteilung 85 i Panzer Pioniere Batallion 86. Panzer Regiment 33 utworzony był z austryjackiej Dywizji Lekkiej, która została wcielona do Wehrmachtu w 1938, a do momentu utworzenia 9 DPanc istniała pod nazwę Panzer Abteilung 33. W marcu 1943 oficjalnie przyznano Panzer regiment 33 nową nazwę, był to od tej pory Prinz Eugen panzer Regiment. W maju 1940 9 DPanc walczy jako jedyna z niemieckich jednostek w Hollandii. Walczy pod Bredą, Antwerpią, następnie w Belgii, na koniec bierze udział w oblężeniu Dunkierki. W drugiej części kampanii walczy pod Amiens i Lyonem. Od września do grudnia 1940 przebywa w Polsce, a następnie zostaje wysłana na Bałkany. Walczy w Jugosławii (okolice Skopje). Walki na wschodzie w 1941 rozpoczyna w GA "Południe" ale już w lipcu zostaje odkomenderowana do GA "Środek". Walczy pod Kurskiem i Dnieprem. Po załamaniu się frontu wschodniego zostaje wysłana do Francji (marzec 1944). W Nimes, na południu Francji, wraz z 155 Rezerwową DPanc resztki 9 DPanc formują nową dywizję. Po lądowaniu w Normandii, 9 DPanc walczy z Amerykanami i Polakami pod Falaise. We wrześniu 1944 walczy w okolicach Aachen. W grudniu 1944 wchodzi w skład niemieckich sił wyznaczonych do przeciwuderzenia w Ardenach. Kapituluje w kwietniu 1945 w Zagłębiu Ruhry.
Skład 9 DPanc w 1945 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 9
Panzer Regiment 33 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 51 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 10 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 11 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 50
Panzerjaeger Abteilung 287
Nachrichten Abteilung 85
Panzer Pioniere Batallion 86

 

10 Dywizja Pancerna

   Sformowana została w kwietniu 1939 w Pradze jako Panzer Brigade 4 (Panzer Regiment 7 i 8, każdy po dwa bataliony), 10 Panzergrenadier Brigade (Panzergrenadier Regiment 69 i 86, każdy po dwa bataliony), Aufklarung Abteilung 90, Artillerie Regiment 90 (dwa bataliony), Pioniere Batallion 49. Walczyła w Polsce w 1939 oraz we Francji w 1940. Zakończyła walki pod Calais. W 1940 Panzer Regiment 8 wydzielono i sformowano z niego 15 DPanc. W czerwcu 1941 walczy w Rosji w GA "Środek" aż do kwietnia 1942 kiedy przeniesiono ją do Francji. Stoczyła tam walki podczas lądowania pod Dieppe 19 sierpnia 1942. W grudniu 1942 wysłano ją do Tunezji. W maju 1943 została rozbita przez wojska amerykańskie.
Skład 10 DPanc w 1943 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 10
Panzer Regiment 7 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 69 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 86 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 90 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 302
Panzerjaeger Abteilung 90
Nachrichten Abteilung 90
Panzer Pioniere Batallion 49

 

11 Dywizja Pancerna

   Została sformowana z Panzergrenadier Brigade 11 i Panzer Regiment 15 z 5 DPanc w końcu września 1940. Tworzyły ją : Panzer Regiment 15 (dwa bataliony) Panzergrenadier Brigade 11 (Panzergrenadier Regiment 110 i 111 po dwa bataliony oraz Motorrad Batallion 61) Aufklarung Abteilung 231, Artillerie Regiment 119 (trzy bataliony), Nachtichten Abteilung 341, Panzer Pioniere Abteilung 209. Szlak bojowy rozpoczęła w kwietniu 1941 atakując z terytorium Bułgarii Jugosławię, działała na kierunku Nisz-Belgrad wkraczając do Belgradu 12 kwietnia. W lipcu 1941 zostaje przeniesiona do Rosji i walczy w GA "Środek". W lipcu 1943 ponownie wchodzi w skład frontu południowego, walczy pod Biełgorodem (operacja "Cytadela"). Toczy ciężkie walki pod Krzywym Rogiem i Kijowem. Po doznanych stratach 11 DPanc zostaje przeniesiona do południowej Francji, tam we wrześniu 1944 walczy z 7 Armią Amerykańską i 1 Armią Francuską, które wylądowały na francuskiej Rivierze. Po wycofaniu się z Francji koncentruje się pod Remagen w marcu 1945, tam Amerykanie ostatecznie rozbijają 11 DPanc. Resztki ewakuują się do Bawarii, gdzie dostają się do amerykańskiej niewoli.

Skład 11 DPanc w 1945 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 11
Panzer Regiment 15 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 110 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 111 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 119 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 119
Panzerjaeger Abteilung 61
Nachrichten Abteilung 89
Panzer Pioniere Batallion 209

 


   Została sformowana w październiku 1940 z Panzergrenadier Division 2. W jej skład weszły: Panzer Regiment 29 (trzy bataliony), Panzergrenadier Brigade 12 (Panzergrenadier Regiment 5 i 25 oraz Motorrad Batallion 22), Aufklarung Abteilung 2, Artillerie Regiment 2 (trzy bataliony) oraz Panzer Pioniere Batallion 32. Szlak bojowy 12 DPanc rozpoczęła w czerwcu 1941 w składzie GA "Środek". We wrześniu przerzucono ją do GA "Północ", gdzie brała udział w w walkach pod Leningradem aż do listopada 1942, kiedy ponownie przydzielono ją do do GA "Środek". Od marca do sierpnia 1943 walczy pod Orłem i nad Dnieprem. W lutym 1944 ponownie znajduje się na północy, w sierpniu 1944 walczy w Kurlandii, kapituluje w 1945.
Skład 12 DPanc w 1945 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 12
Panzer Regiment 29 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 5 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 25 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 2 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 303
Panzerjaeger Abteilung 2
Nachrichten Abteilung 2
Panzer Pioniere Batallion 32

 

13 Dywizja Pancerna

   Została sformowana w październiku 1940 na terytorium Rumunii, gdzie przebywała do czerwca 1941. Utworzona została w oparciu o Panzer Regiment 4 z 2 DPanc. W jej skład wchodziła Panzergrenadier Brigade 13 (Panzergrenadier Regiment 66 i 93 po dwa bataliony każdy i Motorrad Brigade 43), Aufklarung Abteilung 13, Artillerie Regiment 13 oraz Panzer Pioniere Batallion 4. W czerwcu 1941 atakuje Związek Sowiecki z terytorium Rumunii, walczy w składzie GA "Południe" pod Kijowem. Od października 1942 do lutego 1943 walczy na Kałkazie. od lutego do września 1943 na Kubaniu, następnie aż do stycznia 1944 pod Krzywym Rogiem. W maju 1944 zostaje przeniesiona na Węgry. 13 DPanc uległa całkowitemu rozbiciu w walkach na Ukrainie. Z resztek jej oddziałów oraz z utworzonego na Węgrzech Panzergrenadier Regiment 60 "Feldherrnhalle" powstaję nowa DPanc "Feldherrnhalle 2"

Skład 13 DPanc przed rozformowaniem

Panzer Aufklarung Abteilung 13
Panzer Regiment 4 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 66 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 96 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 13 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 271
Panzerjaeger Abteilung 13
Nachrichten Abteilung 13
Panzer Pioniere Batallion 4

 

14 Dywizja Pancerna

   Została utworzona we wrześniu 1940 z Infanterie Division 4 i Panzer Regiment 36 (dwa bataliony) z 4 DPanc. Tworzyły ją Panzergrenadier Regiment 103 i 108 z Panzergrenadier Brigade 14 oraz Motorrad Batallion 64, Aufklarung Abteilung 4, Nachrichten Abteilung 40 i Pioniere Batallion 13. W marcu 1941 14 DPanc została wysłana na Węgry, aby wejść w skład sił niemieckich przeznaczonych do kampanii bałkańskiej. W jej toku oddziały 14 DPanc zajęły Belgrad. Po wybuchu wojny na Wschodzie wchodzi w skład GA "Południe", walczy od lipca 1941 do grudnia 1942. Wraz z 16 i 24 DPanc tworzy 6 Armie Pancerną i zostaje rozgromiona pod Stalingradem. OKH postanowiło sformować dywizję ponownie, trwało to od kwietnia do października 1943. Po osiągnięciu gotowości bojowej zostaje wysłana do Rosji, w okolice Dniepru. We wrześniu 1944 przerzucono ją do Kurlandii, gdzie w kwietniu 1945 zostaje rozbrojona przez Rosjan.
Skład 14 DPanc w 1945 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 14
Panzer Regiment 36 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 103 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 108 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 4 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 276
Panzerjaeger Abteilung 4
Nachrichten Abteilung 4
Panzer Pioniere Batallion 13

 


   Sformowano ją we wrześniu 1940 z Infanterie Division 33 i Panzer Regiment 8 z 10 DPanc. Tworzyły ją: Panzergrenadier Regiment 104 i 115, Motorrad Batallion 15, Aufklarung Abteilung 115, Artillerie Regiment 33, Panzerjaeger Abteilung 33 i Pioniere Abteilung 33. W kwietniu 1941 została wysłana do Libii jako część DAK (Deutsche Afrika Korps). Toczy zacięte walki w Północnej Afryce. Poddaje się 12 maja 1943 pod Axis w Tunezji. W lipcu 1943 na Sycylii sformowano Panzerjaeger Brigade 15 z oddziałów, które zdołano ewakuować z Tunecji.

Skład 15 DPanc w 1943 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 15
Panzer Regiment 8 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 104 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 115 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 33 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 315
Panzerjaeger Abteilung 33
Nachrichten Abteilung 33
Panzer Pioniere Batallion 33

 

16 Dywizja Pancerna

    Powstała we wrześniu 1940 roku z Panzer Regiment 2 (dwa bataliony) należącego do 1 DPanc. Oprócz tego w skład 16 DPanc wchodziły: Panzergrenadier Brigade 16 (Panzergrenadier Regiment 64 i 79 oraz Motorrad Batallion 16), Aufklarung Abteilung 16, Artillerie Regiment 16. Podczas ofensywy na Bałkanach dywizja znajdowała się w odwodzie OKH. Po wybuchu wojny ze Związkiem Sowieckim walczy w składzie GA "południe". Zostaje włączona do składu 6 Armii Pancernej i wraz z 14 i 14 DPanc walczy pod Stalingradem, tam też zostaje zniszczona. Dywizja zostaje ponownie sformowana w marcu 1943 na terenie Francji. Po lądowaniu Aliantów we Włoszech walczy pod Taranto, a we wrześniu pod Salerno. W listopadzie 1943 ponownie walczy w Rosji pod Kijowem, następnie na terenie Polski, w okolicach Baranowa. W październiku walczy pod Kielcami, w styczniu 1945 rozbita wycofuje się do Czechosłowacji w okolice Brna. Zostaje rozbrojona przez Amerykanów i Rosjan.
Skład 16 DPanc w 1945 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 16
Panzer Regiment 2 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 64 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 79 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 16 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 274
Panzerjaeger Abteilung 4
Nachrichten Abteilung 16
Panzer Pioniere Batallion 16

 


   Zostaje sformowana w październiku 1940. W jej skład wchodziły: Panzer Regiment 17 (dwa bataliony), Panzergrenadier Brigade 17 (Panzergrenadier Regiment 40 i 63 i Motorrad Batallion 17), Aufklarung Abteilung 17, Artillerie Regiment 27. Szlak bojowy rozpoczęła w czerwcu 1941 w GA "Środek". W listopadzie 1942 weszła w skład 4 Armii Pancernej. Na wiosnę 1943 walczy nad Dnieprem. W marcu 1944 walczy na Ukrainie, zostaje rozbrojona przez Rosjan w kwietniu 1945.

Skład 17 DPanc w 1945 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 17
Panzer Regiment 17 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 40 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 63 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 27 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 297
Panzerjaeger Abteilung 27
Nachrichten Abteilung 27
Panzer Pioniere Batallion 27

 


   Powstała w październiku 1940. Tworzyły ją: Panzer Regiment 18 (dwa bataliony), Panzergrenadier Brigade 18 (Panzergrenadier Regiment 52 i 101, Motorrad Batallion 18), Aufklarung Abteilung 18, Artillerie Regiment 88. Weszła w skład GA "Środek" w czerwcu 1941 (operacja "Barbarossa"). Walczyła w jej składzie do czerwca 1942, przez pewien czas na południu, aby ponownie znaleźć się w GA "Środek". Od października 1942 aż do listopada 1943 walczy pod Kijowem. W wyniku strat poniesionych w toku tej kontrofensywy dywizję rozwiązano i przekształcono w Artillerie Division 18.
Skład 18 DPanc w 1943 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 18
Panzer Regiment 18 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 52 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 101 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 88 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 280
Panzerjaeger Abteilung 88
Nachrichten Abteilung 88
Panzer Pioniere Batallion 88

 


   Została sformowana w październiku 1940. Tworzyły ją: Panzer Regiment 27, Panzergrenadier Brigade 19 ( Panzergrenadier Regiment 73 i 74), Motorrad Bataiilon 19, Aufklarung Abteilung 19, Artellerie regiment 19. Od czerwca 1941 do kwietnia 1943 19 DPanc walczy w Rosji w składzie GA "Środek", następnie w GA "Południe". W lipcu 1943 walczy pod Biełgorodem (operacja na Łuku Kurskim), gdzie ponosi ciężkie straty. W marcu 1944 walczy na Ukrainie, w lipcu zostaje przesunięta do Prus Wschodnich. Następnie walczy pod Radomiem, w styczniu 1945 pod Wrocławiem, gdzie Rosjanie ponownie zadają jej ciężkie straty. W lutym wycofuje się do Czech.
Skład 19 DPanc w 1945 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 19
Panzer Regiment 27 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 73 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 74 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 19 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 272
Panzerjaeger Abteilung 19
Nachrichten Abteilung 19
Panzer Pioniere Batallion 19

 


   Została sformowana w październiku 1940. Tworzyły ją: Panzer regiment 21 (dwa bataliony), Panzergrenadier Brigade 20 (Panzergrenadier Regiment 59 i 112 oraz Motorrad Batallion 20), Aufklarung Abteilung 92, Atrillerie Regiment 92. Walczy w składzie GA "Środek" w 1941, atakuje Moskwę, w lipcu 1943 walczy pod Orłem w czasie operacji kurskiej. W lecie 1944 w wyniku walk z Rosjanami ponosi dotkliwe straty i zostaje wycofana do Rumunii. W listopadzie 1944 przerzucona zostaje do Prus, a w grudniu na południe Węgier. Poddaje się Rosjanom w maju 1945.

Skład 20 DPanc w 1945 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 20
Panzer Regiment 21 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 59 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 112 (dwa bataliony)
Panzer Artillerie Regiment 92 (trzy dywizjony)
Panzerjaeger Abteilung 92
Nachrichten Abteilung 92
Panzer Pioniere Batallion 92

 


  Została sformowana w lutym 1941 z oddziałów należących do 5 Lekkiej Dywizji Zmotoryzowanej oraz do Panzer Regiment 5 z 3 DPanc. Szlak bojowy rozpoczęła w Libii w siłach DAK. Bierze udział w walkach na terenie północnej Libii w lutym 1941. Walczy w czasie "drugiej" bitwy pod El-Alamein od października do listopada 1942. Po wycofaniu się walczy pod Trypolisem. Część oddziałów zostaje ewakuowana a część dostaje się do niewoli w Tunezji w maju 1943.

Po ponownym sformowaniu 21 DPanc walczyła z wojskami alianckimi w czerwcu 1944. Po wycofaniu się z Francji dywizja walczy w dolinie Saary. W styczniu 1945 po sowieckiej ofensywie zostaje przerzucona na front wschodni. Na froncie tym walczy aż do końca kwietnia 1945.

Skład 21 DPanc w 1943 roku

Aufklarung Abteilung 200
Panzer Regiment 22 (dwa bataliony)
Infanterie Regiment 125 (dwa bataliony)
Infanterie Regiment 192 (dwa bataliony)
Motorrad Batallion 21
Artillerie Regiment 155 (trzy dywizjony)
Pioniere Batallion 220

W lipcu dywizja zostaje ponownie sformowana i tworzyły ją:
Panzer Aufklarung Abteilung 21
Panzer Regiment 22
Panzergrenadier regiment 125
Panzergrenadier regiment 192
Panzer Artillerie Regimet 155
Herres Flak Abteilung 305
Panzerjaeger Abteilung 200
Nachrichten Abteilung 200
Panzer Pioniere Batallion 220

 


   Została sformowana w 1942 roku tuż przed operacją "Barbarossa" i wykonywała zadania w GA "Południe". W 1942 walczyła nad Donem i pod Stalingradem, gdzie została prawie całkowicie zniszczona w listopadzie 1942. Ze wszystkich jednostek uratował się tylko Panzergrenadier Regiment 129, który został przeniesiony do 15 DPanc.
Skład 22 DPanc w 1942 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 140
Panzer Regiment 204 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 129 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 140 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 140 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 289
Panzerjaeger Abteilung 140
Nachrichten Abteilung 140
Panzer Pioniere Batallion 140

 


   Została sformowana w październiku 1940 we Francji. Tworzyły ją: Panzer Regiment 23, Panzergrenadier Brigade (Panzergrenadier Regiment 126 i 128 i Motorrad Batallion 23), Aufklarung Abteilung 128, Artillerie Regiment 128. Pomomo, iż 23 DPanc sformowano w 1940 nie osiągnęła gotowości bojowej przed październikiem 1941. W marcu 1942 walczy w Rosji, w okolicach Charjowa. Wchodzi w skład 4 Armii Pancernej, która zastępuje 6 Armię Pancerną rozbitą pod Stalingradem. Walczy w 1943 nad Dnieprem. Na skutek naporu Rosjan dywizja znajduje się w Warszawie (wrzesień 1944) i bierze udział w walkach z powstańcami. W październiku 1944 przybywa na Węgry i walczy w okolicach Debreczyna. W styczniu 1945 zostaje rozbita przez Rosjan.
Skład 23 DPanc w 1945 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 23
Panzer Regiment 23 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 126 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 128 (dwa bataliony)
Panzer Artillerie Regiment 128 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 278
Panzerjaeger Abteilung 128
Nachrichten Abteilung 128
Panzer Pioniere Batallion 128

 

24 Dywizja Pancerna

   Została utworzona w lutym 1942 z 1 Dywizji Kawalerii. W jej skład wchodziły: Panzer regiment 24 (dwa bataliony), Panzergrenadier Brigade 24 (Panzergrenadier Regiment 21 i 26 oraz Motorrad Batallion 24), Aufklarung Abteilung 86, Artillerie Regiment 86. Dywizja rozpoczęła szlak bojowy w Rosji w czerwcu 1941. Została całkowicie zniszczona w styczniu 1943 pod Stalingradem i odtworzona we Francji w marcu i kwietniu 1943. Następnie została wysłana na front wschodni (wrzesień 1943), w październiku ponownie walczy w Rosji, w listopadzie ponosi ciężkie straty pod Kijowem. Operując nad Dnieprem w marcu 1944 zostaje zepchnięta do obrony a resztki dywizji zostają przerzucona na Węgry w okolice Debreczyna. W styczniu 1945 24 DPanc znajduje się na Słowacji, skąd zostaje przeniesiona do Prus. W wyniku ewakuacji w marcu 1945 znajduje się w Schleswig-Holstein, gdzie poddaje się Brytyjczykom.
Skład 24 DPanc w 1945 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 24
Panzer Regiment 24 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 21 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 26 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 89 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 283
Panzerjaeger Abteilung 40
Nachrichten Abteilung 86
Panzer Pioniere Batallion 40

 


   Została utworzona w lipcu 1942 z wojsk okupacyjnych w Norwegii. Po przeszkoleniu we Francji, została skierowana w październiku 1943 do Rosji. Gen Guderian zażądał wycofania 25 DPanc z frontu, ponieważ uważał, że jest ona nie przygotowana (25 DPanc miała francuskie czołgi  S 35), pomimo tego dywizja walczyła w listopadzie pod Kijowem, gdzie została rozgromiona przez Rosjan. Następną katastrofą dla dywizji były walki w marcu 1944. Na skutek tego OKH wycofała 25 DPanc do Danii, w celu jej przezbrojenia i uzupełnienia. We wrześniu 1944 dywizja powraca na front wschodni w okolice Warszawy, gdzie przebywa do stycznia 1944, kiedy rusza sowieckie natarcie. Na skutek walk zostaje całkowicie rozbita przez Rosjan.
Skład 25 DPanc w 1945 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 25
Panzer Regiment 9 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 146 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 147 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 91 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 284
Panzerjaeger Abteilung 87
Nachrichten Abteilung 87
Panzer Pioniere Batallion 87

 

26 Dywizja Pancerna

   Sformowana ją we wrześniu 1942 z Infaterie Division 23. Tworzyły ją: Panzer Regiment 26, Panzergrenadier Brigade 26 (Panzergrenadier Regiment 9 i 67 oraz Motorrad Batallion 26), Aufklarung Abteilung 26, Artillerie regimment 93. Dywizja została wysłana do Włoch wkrótce po obaleniu MUssoliniego w lipcu 1943 i walczyła tam do zakończenia wojny. Poddała się Brytyjczykom w maju 1945 w okolicach Bolonii.
Skład 26 DPanc w 1945 roku

Panzer Aufklarung Abteilung 26
Panzer Regiment 26 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 9 (dwa bataliony)
Panzergrenadier Regiment 67 (dwa bataliony)
Artillerie Regiment 93 (trzy dywizjony)
Heeres Flak Abteilung 304
Panzerjaeger Abteilung 93
Nachrichten Abteilung 93
Panzer Pioniere Batallion 93

 

Under construction